https://innews.az/uploads/news/2025-07/_innews_9e49c933eb83ae967accc105c_o.jpg
Bu yay dostumun hədiyyə etdiyi “Şerlok Holmsun Macəraları: Al-qırmızı Etüd” kitabını oxuyanda həm böyük təəccüb, həm də qəribə bir rahatlıq hiss etdim.
Əsərdə iki xəfiyyə cinayəti açmaq üçün bütün üsullardan istifadə edir, hətta bir-biriləri ilə rəqabət aparır, bir-birinin paxıllığını belə çəkirdilər. Cinayət o qədər mürəkkəb görünürdü ki, ağıllı sayılan insanlar belə bunun öhdəsindən gələ bilmirdi. Amma analitik qabiliyyəti güclü olan Şerlok Holms kiçik detallara diqqət edərək həqiqəti üzə çıxardı. Əsər oxucuya göstərirdi ki, ağıllı görünməkdən daha vacibi, məntiqli və diqqətli olmaqdır.
Məni ən çox təəssüfləndirən isə qəzetlərin bu hadisəni tam əksinə təqdim etməsi oldu: cinayəti Holms açmışdı, amma qəzetlər bunun uğurunu başqa iki xəfiyyənin adına yazmış və üstəlik belə bir qeydə də yer vermişdilər: “Hələ Şerlok Holms bu xəfiyyələrdən çox şey öyrənəcək.”
Holms buna heç etiraz etmədi. Onun bu sözləri məni heyran qoydu:
“Qoy onlar məni fitə assınlar, amma mən evdə əl çalıb, öz sandığımdan həzz alım.”
Bu məqam mənə bir həqiqəti xatırlatdı: zaman və məkan dəyişsə də, insanların bir-birinin əməyini mənimsəməsi və paxıllıq etməsi yeni deyil. Amma belə hallar uzun sürmür – gec-tez həqiqət üzə çıxır və ədalət öz sözünü deyir.
Paxıllıq yerinə əməkdaşlıq və bərabərlik ən doğru yoldur. Paxıllığa tuş gələnlər isə Holms kimi təmkinli olub səbrlə gözləsinlər – çünki həqiqət və ədalət gec də olsa qalib gəlir.
Sonda bu kitab üçün dostuma təşəkkür edirəm. Kiçik bir hədiyyə belə insanın həyatına yeni bir rəng qata bilir. Bu kitab mənim üçün sadəcə bir detektiv roman olmadı, həm də başqa bir baxış bucağı verdi.
