https://innews.az/uploads/news/2026-04/_innews_69a7838167c865a4d39ddb6e3_o.jpg
Təkadamlıq, üç tərəfi divar, bir tərəfi şüşə olan iş otağında otururdu. Lap yarımadanın tərifinə oxşadı, üç tərəfi su, bir tərəfi quruya bağlı quru parçası… Təzə müdir başında bir dəstə adamla ilk dəfə şirkəti gəzirdi. Gəzdikcə köməkçiləri otaqdakı işçilər barədə məlumat verirdi, müdir isə qaradinməz qulaq asırdı. Marağını çəkən, tanış olan işçilərin otağına girib salamlaşırdı. Yalnız da həyəcanla ayağa durdu. Masasına fikir verdi, artıq-əksik heç nə yox idi. Müdir düz onun otağının qarşısına gəlirdi. Gülümsədi, işinin xırdalıqlarını yadın asaldı, soruşsa, hər şeyi yerli-yerində danışacaqdı. Birdən yadına düşdü ki, birinci dəfə qarşılaşacaqlar. Mütləq özünü təqdim etməlidir. Yenə eyni proses yaşanacaq. Adını deyən kimi nə sualı gələcək. Nəysə. Müdir isə adamlarıyla düz keçib getdi. Yalnız tutuldu.
Ofis işçiləri təzə müdirin onlarla görüşündən danışırdılar. Bəziləri deyirdi ki, mənim haqqımda əvvəlcədən məlumatı olub, çünki mənimlə xüsusi görüşdü, bəziləri deyirdi, mənim gözümün içinə baxdı, bəziləri deyirdi mənə gülümsədi... Yalnız isə susdu, onun otağının qarşısından keçib getmişdi. Yalnız qərar verdi ki, bundan sonra xüsusi diqqətlə işləyəcək, hər gün bir saat tez gələcək işə. Müdirdən əvvəl işdə olacaq, yeməyi də tez-bazar yeyib otağına qayıdacaq. Belə də etməyə başladı.
Xəbər yayıldı ki, müdir yenə otaqları gəzəcək. Qarşı otaqdakı işçilər əl-ayağa düşdü. Səliqə-səhman yaratmağa çalışdılar. Qızlar dodaq boyasını təzələdi. Müdir bir dəstə adamla gəzirdi yenə. Qarşı otağa girdi, bu dəfə daha çox qalırdı otaqlarda. Yalnızı həyəcan basdı. Bu dəfə Müdirlə xüsusi salamlaşacaqdı. Keçən dəfə işçilər danışdığı kimi edəcəkdi. Müdir qarşı otaqdan çıxdı. Yalnız onun düz gözlərinin içinə baxdı. Müdir də baxdı. Sanki... Yalnıza elə gəldi bəlkə də. Çünki Müdir düz keçib yandakı otağa girdi. Yenə otaqda çox qaldı. Bəlkə də bir saat. Mümkün olsaydı divarı dəlib keçər, o otaqdakı masaların birinə əyləşər, Müdirin üzünə gülümsəyərdi.
Nahar vaxtı hamı Müdirlə söhbətindən danışırdı, hamıya elə gəlirdi ki, məhz onunla özəl maraqlanıb. Deyəsən, doğrudan da bu dəfə məlumatlı olub. Şayiə yayılmışdı ki, bəzi işçilərlə sağollaşacaqlar. Yalnızı fikir götürmüşdü. Otağına qayıdanda gördü ki, ofisin ustası alətlər çantasında mismar axtarır. Yalnız təəccübləndi. Usta yalançı gülümsəmə ilə dilləndi:
- Qadam, mane olmaram sənə? Dəhlizdə balaca işim var. Müdir diqqətcil adamdı. Keçən dəfə göstərmişəm ki, sizdən əvvəlki müdir fikir vermirdi, belə getsə, gözəl binamız təmirdən düşəcək.
Yalnız heç nə demədi. Başqaları olsaydı, səs-küy salmışdı. İşimə mane olursan deyib qovmuşdu ustanı. Amma Yalnız eləməzdi, usta da bilirdi bunu. Buna görə onun otağını seçmişdi.
- İndi gələcək deyirlər. O gələndə mən də həmin yeri düzəldəcəm. Görsün də kişi kimi sözümün üstündə durmuşam. Bir dənə əl at, zəhrimarı tapım.
Yalnız Müdir gələndə onu görməməyindən narahat idi. Amma yenə də kömək üçün əyilib axtardı. Bir də başını qaldıranda gördü ki, Müdir və adamları keçib gediblər. Usta tez mismarını, çəkicini götürüb Müdirin arxasınca getdi. Yalnız çox pis olmuşdu. Əsəblə alətlər çantasının qapağına təpik vurub bağladı.
Müdirdən tez gəlib, gec çıxmaq fikri də bir işə yaramamışdı. Maaş həmişəki kimi gəlmişdi, premya zad yox idi. Heç kadrlar şöbəsindən zəng edib sağ ol deyən də olmamışdı. Yalnız çox düşündü ki, bu şüşə otaqda niyə görünməsin axı. Şüşənin arxasından görünməlidir. Bəs niyə Müdir onu görmür? Bax qarşı otaqdakı iş yoldaşı da ona heç vaxt salam vermir. Yalnız qarşı otaqdakı adama əl elədi, adam düz qarşısında idi, amma əl elədiyini görmürdü sanki. Artıq qorxmağa başlamışdı. Bəlkə bu şüşə onun təxəyyülündə idi? Şüşə yox, elə üç tərəfdəki kimi daş divar idi qarşısındakı? Şüşəyə toxundu, var idi. Amma onun arxasında Yalnız yox idi!
Fikirdən ayılanda gördü ki, usta şüşə divarın eninə buxar effekti verən yapışqanlı örtük çəkir. Yalnız dəli oldu. Tez dəhlizə çıxıb ustaya mane oldu. Yapışdırılmış hissəni sökməyə başladı.
- Neyniyirsən? Çıxar onu!
- Yalnız, dəli olmusan?
- Lazım deyil! İstəmirəm. Mənim şüşəmi bağlamayın!
- Müdir tapşırıb!
Yalnız bir anlıq tutuldu. Amma ağlına gəldi ki, qoy elə Müdir görsün, diqqətini çəksin. Onda səbəb soruşacaq. Mən də özümü təqdim edərəm… Yalnız məmnun halda gülümsəyərək otağına keçdi. Usta arxasından baxa-baxa əlini yellədi.
Yalnız dünən işdən çox gec çıxmışdı. Çünki Müdirin iş gününün axırında binanı gəzəcəyini demişdilər. Yalnız oturub gözləmişdi. Çox gözləmişdi. O saatda çıxmışdı ki, evə piyada getməli olmuşdu. Səhər də tezdən durub gəlmişdi. Onsuz da yuxusu yox idi. Hər gecə gün ərzində olanları, niyə görümədiyini fikirləşərək səhəri açırdı neçə vaxt idi. Fikirli otağına girdi. Stuluna çatmaq istəyirdi ki, ayağı ilişdi. Ustanın alətlər çantası idi. Fikirləşdi ki, yenə özünü göstərmək üçün nəsə fikirləşib. Gördü ki, balaca otağın bir tərəfinə lazımsız əşyaları, sınmış stulları yığıb. Birtəhər stula əyləşdi. Komputerini açdı. Hazırladığı slaydı açdı, ağlına bir fikir gəldi. İşini həmişə qüsursuz təhvil verib, heç bir reaksiya olmayıb. Bu dəfə qəsdən səhv edəcək. Onda mütləq yuxarı çağırıb danlayacaqlar. Nəfəsini dərib göndərdi və gözlədi. Çağıracaqlar! Niyəsini soruşacaqlar. O da yalandan texniki səhv olduğunu, düzəldib dərhal yenisini göndərəcəyini deyəcəkdi. Gözlədi, gözlədi... Sanki 9 ayını tamamlayan hamilə qadın idi. Doğuma az qalırdı, amma o az vaxt keçmək bilmirdi. Hamilə qadın doğumda azad olduğu kimi Yalnız da yuxarı çağıırlanda azad olacaqdı. Amma olmadı. Nə həmin dəqiqə, nə də günün axırına qədər çağırıldı. Yalnız başını masaya qoyub fikirləşirdi, getdikcə əsəbləri gərilirdi. Bu an, elə indi nəsə eləməliydi. Ya indi, ya da heç vaxt. İndi bir şey eləməsə, ömür boyu bu divarların arasında, şüşənin arxasında da onu görən olmayacaqdı. Yalnız Müdiirn səsini eşitdi. Həyəcanla başını qaldırdı, Müdir gəlirdi. Yalnız gülümsədi. Müdir keçib gedirdi, sanki zaman yavaşladılmışdı. Yalnız pəncərəni döyəclədi. Amma Müdir də, yanındakılar da onu eşitmirdi sanki. Yalnız əlini atıb nəsə götürdü. Nəsə alətlər çantasında çəkic idi. Şüşəni möhkəm döyəclədi. Şüşə çilik-çilik olub töküldü. Amma yenə də Müdir yox idi. Keçib getmişdi, yoxsa heç orda olmadığını Yalnız anlamadı. Amma sanki bir az yüngülləşmişdi. Ətrafına şirkətin işçiləri yığışdırdı yavaş-yavaş. Yalnıza təəccüblə baxıb pıçıldaşırdılar. Müdir gəldi. Səsə gəldi, çağırdılar deyə gəldi, ya təsadüf idi bilmədi. Amma gəldi. Yalnızla üz-üzə durdu. Yalnız uzun-uzadı güldü. Dili ancaq bir söz tutdu:
Mənəm, Yalnız.
Müəllif: Şahbazə Hüseynova